Yeni bir kedi sahiplendiğinizde akla gelen ilk soru genellikle şu oluyor: "Bu küçük canlı tam olarak ne yer, ne kadar yer?" Market raflarındaki onlarca torba, internetteki birbiriyle çelişen tavsiyeler ve komşunun "benim kedim balık suyu içiyor" hikâyesi arasında kaybolmak kolay. İyi haber şu: kedi beslenmesinin temeli aslında sanıldığı kadar karmaşık değil. Kedinin biyolojisini anlarsanız, geri kalan kısım pratik bir alışkanlık meselesine dönüşüyor.
Kedi zorunlu etoburdur. Yani köpekler gibi karma bir diyetle idare edemez; hayvansal proteine, hayvansal yağa ve yalnızca hayvansal dokularda bulunan bazı besin öğelerine ihtiyacı vardır. En bilinen örnek taurin: bu amino asidi kedi kendi vücudunda yeterince üretemez. Eksikliği kalp kasında ve gözde kalıcı hasara yol açabilir. Aynı şekilde A vitamininin bitkisel ön maddesini (beta-karoten) kedi verimli şekilde kullanamaz, hazır formda alması gerekir.
Bu yüzden "kedi ne yemeli" sorusunun kısa cevabı: etiketinde ilk sıralarda gerçek et veya et unu bulunan, kedilere özel formüle edilmiş, tam ve dengeli bir mama. Köpek maması bir kereye mahsus zararsız görünse de sürekli verildiğinde taurin ve arakidonik asit eksikliği yaratır.
İkisinin de yeri var. Kuru mama pratiktir, ekonomiktir ve gün boyu kapta bekleyebilir. Konserve mama ise sıvı alımını destekler; bu özellikle idrar yolu ve böbrek sağlığı açısından önemlidir, çünkü kediler susuzluk hissini zayıf algılar. Birçok veteriner hekim karma yaklaşım öneriyor: günün bir öğünü konserve, diğeri kuru mama. Kedilerde sık rastlanan idrar yolu şikâyetleri ve diğer yaygın rahatsızlıklar konusunda site içindeki sağlık sorunları rehberi, beslenmenin bu sorunlarla bağını daha ayrıntılı ele alıyor.
Porsiyon konusunda en sık yapılan hata, torbanın üzerindeki tabloyu mutlak doğru saymak. O tablolar ortalama, kısırlaştırılmamış, hareketli kediler için hazırlanır. Kısırlaştırılmış bir ev kedisinin enerji ihtiyacı belirgin şekilde düşer; aynı miktarı vermeye devam etmek kilo alımıyla sonuçlanır.
Ağırlığı takip etmenin en pratik yolu terazi değil, elle muayene:
Öğün sayısı için pratik kural: yetişkin kediye günde iki, tercihen üç küçük öğün. Kedi doğada günde çok sayıda küçük av tüketen bir canlı; tek büyük öğün mide rahatsızlığı ve kusma yapabilir. Kabı sürekli dolu tutmak (serbest besleme) ise kilo kontrolünü zorlaştırır. Porsiyon hesabını netleştirmek isterseniz, sitedeki beslenme hesaplaması ve porsiyonlar bölümü kilo başına gram çevirisinde yardımcı olur.
Çok. Kediler durgun sudan hoşlanmaz, akan suya ilgi gösterir. Su kabını mama kabından uzağa koymak, geniş ve sığ seramik ya da çelik kap kullanmak, evin farklı köşelerine birkaç kap dağıtmak içme miktarını gerçekten artırır. Çeşme tipi su kapları da işe yarar.
Bu liste kısa ama pazarlıksız:
Yeni bir mamaya geçerken 7-10 gün boyunca eski mamayla karıştırarak oranı kademeli değiştirin. Ani geçiş ishalin en yaygın sebebidir.
Yavrular hızlı büyüdükleri için kilogram başına yetişkinin iki-üç katı enerjiye ihtiyaç duyar; günde üç-dört öğün ve yavru formülü mama gerekir. Yaşlı kedilerde ise koku alma duyusu ve diş sağlığı zayıflar, iştah azalır. Bu dönemde mamayı hafifçe ısıtmak, konserve ağırlıklı beslemek ve kilo kaybını yakından izlemek önemlidir. Yavru b